Dzień dobry Wszystkim.
Chciałam się przywitać... ale żeby w miarę przybliżyć sytuację w moim domku, pozwólcie, że skopiuję wypowiedź mojego cudownego taty, który o naszych sierściuchach rozpisuje się już na innym forum na które również bardzo zapraszamy. Zwłaszcza tych, którzy mają również wielką słabość do dużych kotów ...
http://mrumru.eu/viewtopic.php?t=290

Tak więc zaczynając:
"Jesteśmy rodzinką zwariowaną na punkcie zwierzaków.
Dawno, dawno mieszkał z nami nasz cudowny kot Ulissess (potężny Maine Coon).
Potem Dołączył i równie wielki Szop Pracz - Turtel
( choć na początku mieścił się na jednej dłoni ) .
Niestety kilka lat temu Uliss odszedł od nas.
Wszystkim (z Szopem włącznie) było nam bardzo smutno.
W końcu zdecydowaliśmy, że musi z nami zamieszkać znów KOT.
Ale ponieważ znajomi już w tej chwili hodowcy mieli same przecudowne "marchewki", a my nie wiedzieliśmy
którą wybrać, więc zdecydowaliśmy się na dwa cudowne kocury:
Castora i Chronosa. "
Takim właśnie sposobem od ok. 2 lat mieszkamy z dwoma rudymi rysiami i "pluszowy" szopek, który jest już dużo starszy ( ma ok. 8 lat) jest częścią naszego "małego" stadka.

Po drodze miewaliśmy jeszcze inne zwierzątka, takie jak 2 koszatniczki . Zanęcaliśmy się również na skunksa, ale tylko dlatego, że w tamtym momencie nie było małych szopiastych... Szybko jednak rodzice sprawili mnie i bratu niespodziankę pokazując zaszytego w kanapie Turtelka.

Myślę więc, że biorąc pod uwagę Nasz staż ( jeżeli chodzi o posiadanie Szopiego), mam prawo pogratulować forum Ojcom Założycielom Kiedyś prowadziliśmy podobną stronę internetową, ale niestety to już dawne czasy..

Jak pisałam na początku, tych, którzy zainteresowani są poznaniem Nas bliżej i wyniuchaniem fajnych zdjęć, zapraszam na forum mrumru.eu i wątek "Opowieści z życia kotów z szopem"

Pozdrawiam wszystkich

zdjęcia na forum super
przestudiowaliśmy wszystkie strony bardzo dokładnie, zauważyliśmy że wasz szopik ma bardzo długie pazury (takie jak nasz) czy też macie problem z ich obcinaniem? z Zenkiem możemy robic wszystko (kąpanie, czesanie itp) za wyjątkiem obcinania pazurów
kolejna sprawa które niesamowicie nas intryguje to to jak widze na zdjęciach jak puszczacie go luzem na działce ja chyba nie mialabym tyle odwagi...

Hehe ...dziękuję dziękuję. Przy takiej gromadce nie trudno o ciekawe zdjęcia.
Pazurkó faktycznie zazwyczaj nie obcinamy ale nie ze względu na jakiekolwiek gryzienie czy coś w tym stylu... Przy szopim się siada z nożyczkami do pazurów, bierze się jego łapkę w rękę i wszystko gra dopóki ten nie wyczuje ruchu na pazurze. Wtedy poprostu cofa łapkę i nie ma mowy,żeby mu obciąć pazyrki bo, jak wiadomo ma tyle samo stawów co my i równie zwinną łapkę. Ale "generalne obcinanie" robi się przy okazji wizyty u weterynaża, którego się po części boi. Strach działa tak, że mały chowa się w domownika, podczas gdy lekarz obcina pazurki. Wszystkie wizyty osób których szop się boi, zastrzyki, operacje i inne takie są do obcinania pazurów bardzo dobrą okazją. Choć nie ręczę, żę taka "operacja pazur" się powiedzie

Tak, szopi chodzi po działce luzem. Na spacery na teren przed dom/ mieszkamy w niewielkim bloku - 6 mieszkan/ też wychodzi bez smyczy. Po prostu otwiera mu się drzwi, mówi " szopi schpazieren machen" i szopi wychodzi sobie na klatkę, schodzi po schodkach i wychodzi przed budynek pod swoje ukochane drzewko. Załatwia swoje sprawy i wraca do domu. Chyba, że ma ochotę na dłuższy spacer i babranie się w jezorku, to przed domem, na osiedlu można spędzić z nim ( oczywiście chodzi sie za nim krok w krok) ponad godzinę - jemu się nigdy nie znudzi... a tam są przecież jeszcze pyszne ślimaki do zjedzenia.
Wracając jednak do działki... Na początku chodził na smyczce i w szelkach. Do momentu aż wszedł na jabłoń czy inne drzewo i przestraszyliśmy się, żeby się nie zaplątał i bron boże nie powiesił.
Potem odpinaliśmy smycz i skonstruowaliśmy długi drut odchodzący od domku do drzewa po drugiej stronie działki, gdzie na przyczepionej lince szopi mógł spacerować sobie w szeleczkach gdzie tylko chciał i nikt nie musiał za nim chodzić. Z czasem jednak załączył sobie funkcję "high-tech inteligent" i szelki ( nie ważne jak skonstruowane ) zdejmował sobie w ciągu 30 sekund, więc i z nich zrezygnowaliśmy po jakimś czasie.
Chodziło się za nim, potem puszczaliśmy z nim koty.. i nauczył się

Super sie Wam udał Szopen .A co do szelek to fakt one potrafią szybko rozpracować funkcje ich rozpinania lub uwalniania sie z nich

Dużo nas to kosztowało, ale daliśmy radę.
A co do szelek, to kurcze... nie tyle co potrafią je rozpracować, ale on je najzwyczajniej w świecie zdejmuje wychodząc z nich ! Nie wiem jak Wasze szopy, ale ... hm... Turtel np. posiada funkcję "zmiennokształtności " Na codzień jest grubą barbapapą, jak tylko chce się gdzieś przedostać przez mniejszy otwór od obwodu jego brzuszka, to nagle staje się taki dłuuuuugi i chuuuudy i zawsze przejdzie Niesamowite to jest. A jak nie może wejść np przez drzwi do łazienki, bo są za mało otwarte, to najpierw próbuje otworzyć je bardziej, a jak się nie da, to perfidnie odwraca się tyłkiem ( a ten jest niemały ^^ ) i wpycha się nim jak taran..