Witam wszystkich

Opisywać Szopiego w samych superlatywach raczej nie muszę, ponieważ każdy, kto ma takiego w domku, dobrze wie, co to jest i z czym się to je.. Dodam jeszcze, że w naszym rodzinnym stadzie mamy jeszcze dwa rude kotorysie, lub jak kto woli - rysiokoty. Na myśli nie mam nic innego jak koty rasy Maine Coon <3 Jeżeli ktoś będzie miał troszkę więcej wolnego czasu i zapału do poznania historii naszego stadka zapraszamy na wątek "Opowieści z życia kotów z szopem" na forum mrumru.eu
( http://mrumru.eu/viewtopic.php?t=290)


Ale przejdźmy do rzeczy...

Kilka fotek, dla tych, którzy wolą pomacać zanim się przekonają jaki to misiasty łobuziak jest.
Niektóre zdjęcia są autorstwa hodowców z Hodowli kotów Maine Coon Homjun PL )

(









Mam nadzieję, że Wasze pierwsze wrażenia będą pozytywne
Pozdrawiam

witam
piękny jest ten wasz szopers - prosimy o więcej zdjęć
bardzo się ciesze że do naszego forum dołączył ktoś z tak długim stazem w posiadaniu szopa
zapewne teraz bedziecie zasypywani pytaniami od nas (przeważnie początkujących hodowców z rocznym stazem )
i ja juz nawet mam pierwsze pytanie
czy wasz dalej ma takie adhd? czy z wiekiem się "wyciszył" i np lubi sobie więcej pospać i poleżeć?

Dziękujemy za miłe przyjęcie Prudence i Digital

Szopi również się ładnie uśmiecha w podziękowaniu za miłe komplementy skierowane w jego stronę
Co do pytań - nie ma sprawy. Jeżeli tylko będziemy w stanie na nie odpowiedzieć, to damy z siebie wszystko, aby stanąć na wysokości zadania

Co do ADHD... cóż... fakt faktem czasem mają we trójkę z kotami takie dziwne "crazy day's", ale zazwyczaj w tą dobrą stronę. Chłopaki są dość dużymi kotami więc dają Szopiemu się przytulić, podgryźć uszko, złapać za ogon... Ale do czasu! Jak mają dość, zwyczajnie mu oddają, wstają i idą pobyć w samotności.
Bywa jednak tak, że wszystkie ściany, meble a nawet kominek na działce są ich. Cała trójka bryka jak tylko może, Turtel dzielnie nadąża ( mimo sporego sadełka ^^ ) .
Na codzień jednak Szopi jest raczej spokojny. Jest to stworzonko kochające łazienkowe otoczenie - tzw. wannowiec. W ciągu dnia szybciej da się go zagonić do wanny ( a raczej sam biegnie do niej w podskokach, oby go tylko nie wyrzucili ^^), niż do 'budy' wbudowanej w drapak - gdzie pierwotnie przy konstruowaniu tego użądzenia miało być jego miejsce. Zakrywa się wtedy ręcznikami i prześcieradłami, jakie są przez Niego "zaklepane" i idzie spać na połowę dnia - dopóki w domu nie zrobi się ten wieczorny ruch.

Nie wiem, czy to kwestia tego, że nauczył się spać kiedy jest cicho i spokojnie( w nocy również grzecznie śpi - na drapakowym hamaku), czy też po prostu nie znajduje nic innego konstruktywnego do roboty w danym dniu, albo po prostu nic mu się nie chce.

Muszę jednak podkreślić, że Szopi od ponad roku jest wykastrowany (zdecydowaliśmy się na to dość późno, ponieważ wcześniej nie wpadliśmy na to, że będzie mu tak lepiej- w końcu każdy uczy się całe życie). Przed zabiegiem był bardziej gryzącym i zbuntowanym zwierzakiem. Teraz jest to tak zwana " Barbapapa". Miś, przytulak i uwielbia pieszczoty. Bardzo, ale to baaaaardzo rzadko zdarzają się już jakieś "akcje ratunkowe" spowodowane nagłym wybuchem ADHD lub agresji ze strony tego miśka.

to widze że bardzo są podobne te nasze szopy
nasz tez przesypia cały dzień jak jesteśmy w pracy i noc tez, wstaje tak ok 17-stej i buszuje do północy, wannowiec to tez bardzo dobre okreslenie - nasz tylko czeka aż ktoś zostawi otwarte drzwi do łazienki i odrazu siedzi w wannie, problem taki że umie "puszczać" sam sobie wode i sam nie może w łazience przebywać
co do kastrowania to teraz w kwietniu minie pół roku jak jest po zabiegu i widać zmiany w jego zachowaniu, jest zdecydowanie bardziej spokojny i mniej agresywny, przestał warczec jak coś mu sie nie podoba i czasem tylko fuknie jak dostaje ochrzan
a co do szaleństwa to czasem jest nie do opanowania jak dostanie swojej głupawki, lata wtedy jak nakręcony po domu i skacze na wszystko ale mamy nadzieje że mu to minie jak dorośnie - dwa dni temu dopiero skończył rok

Witam cie Mart no i Turtela.
Wychodzi na to ze poziom testosteronu-po kastracji mu spadł i dlatego jest taki z niego pluszak super ale napewno musieliście troche na to poczekać jak juz sie z niego zrobił taki misio wszystko dający z sobą robić.

Szczerze mówiąc była to może kwestia tygodnia, czy dwóch od zabiegu. Wtedy udało się zauważyć pierwsze obiawy "zmisiaczenia". Potem poszło już gładko. Teraz, jak mówię, Turtlowaty zachowuje się raczej jak pluszak niż jak dziki zwierz. Choć, jak wiadomo, nikt z nas nigdy nie zapomina, że pewne odruchy zostają i trzeba być na nie przygotowanym, w razie czego

witamy.ekipa z warszawy wilcio 2 i stinki ślą pozdrowienia dla cudnego kolegi turtla.super fotki.

Turtlowaty dziękuje za pozdrowienia i przesyła mizianki zwrotne

Ja z moją kobietką i resztą ferajny również witamy A czy po kastracji przytył Wam?

Nie wiem czy po, czy przed ale to taka mała piłka lekarska z ogonem i 4 kończynami ^^

A tak na poważnie, to po kastracji stał się bardziej zabawowy, więcej się ruszał i chyba zrobił się troszkę szczuplejszy... aczkolwiek nie dam głowy.